HomePortal*FAQMemberlistkaartRegisterLog in

Share | 
 

 The Shadow of the night

Go down 
AuthorMessage
Tom

avatar

Aantal berichten : 355

Karakter
Leeftijd: 16 Years
Partner: The secret side of me, I never let you see. I keep it caged, But I can’t control it. So stay away from me, The beast is ugly, I feel the rage. And I just can’t hold it.
Groep: Nvt

PostSubject: The Shadow of the night   Sat Oct 06, 2012 6:28 am

Hello, hello
anybody out there?
'cause I don't hear a sound
alone, alone
I don't really know where the world is but I miss it now


Het was nacht. Een rustige dag heeft gevolgen voor een nacht. Het is dan ook rustig, met af en toe een vuilnisbak die omvalt door de wind. Het rammelt dan wat na, maar het is dan wee volledig stil. Geen gekras van een vogel, behalve de mijne dan. Die kwamen net aanvliegen. Als kraai kon je makkelijk overleven, maar ook voor Hunnigh en Munnigh was het moeilijk om te overleven. Ze waren niet meer zo sterk meer, en zagen er wat fragiel uit. Ze landden op een bankje, ik knielde, keek in hun kraaloogjes en aaide teder over hun kopjes. De maan was nauwelijks te zien door de koepel. Die vertroebelde het beeld, en de wolken erachter lieten zien dat het buiten de koepel regende. Ik zat hier al zeven maanden vast, Ik had geluk dat ik net voor dat de koepel kwam zestien was geworden, maar ook nu kwam ik gevaarlijk dicht bij de eindstreep van het hier-zijn. Ik wilde niet weg, dit leventje was goed voor mij. Ik was raadslid, deze naïeve, kleine kinderen hadden mij uit gekozen als raadslid, het stomste wat je kon doen. Je kon gewoon verwachtten dat ik alles ging tegen houden over ideeën om uit deze wereld te ontsnappen. Ik zou er alles aan doen om het tegen te houden. Ik kon doen wat ik wilde, en dat had ik altijd al gewild. Ik stond op, de raven keken op. Een zwiepend gebaar en ze vlogen krassend weg. En ook ik was veranderd. Een zee-arend stond nu op mijn plek.
Mijn vleugels deinde mee op de wind zodat ik geen geluid zou maken. Het was diep in de nacht, er was niemand op straat, mooi, dat zou het iets makkelijker voor mij worden tot mezelf te komen. De geruchten over de duisternis bleken echt te zijn, maar zelfs ik, puur slecht zou deze vijand weg willen hebben. Hij ruïneerde mijn plannen. Ik nestelde mij nu op het dak van het stadhuis, ik overzag alles, maar alles kon mij niet overzien. Het was nog steeds nacht.

I'm out on the edge and I'm screaming my name
like a fool at the top of my lungs
sometimes when I close my eyes I pretend I'm alright
but it's never enough
cause my echo, echo
is the only voice coming back
my shadow, shadow
is the only friend that I have

Er was weinig gebeurd in de afgelopen uren. Ik gokte dat het nu rond drie uur was. Alleen Hunnigh en Munnigh waren nog langs gekomen, we hadden gepraat, dat was altijd fijn. Nu ik mij kon veranderen kon ik hen verstaan, zo konden zij mij rapport uit brengen wat er allemaal gebeurde. Maar tot nu toe helemaal niets. Normale mensen zouden het fijn vinden. Ik vond het vervelend en saai. Ik werd gevreesd om mijn karakter. Het stille sluwe karakter, niemand begreep hoe ik mij van een brave schooljongen had gevormd tot dit monster, ik zelf wist het wel, maar was het in de loop der tijd vergeten, ik wilde er niet eens aan denken. De bomen ruisten ook niet, niks verdachts gaande. Ik wilde bijna naar beneden gaan en me nestelen in een comfortabel bed in een van de rijke huizen, ik woonde niet meer thuis, nu niet meer, ik haatte het daar. Maar er kwam verandering. Een schaduw, sluipend, proberend geen geluid te maken. Maar dat had toch geen zin. Een, ik had hem al gezien, twee, we waren wel gewend aan geluid s'nachts dus hij kon zoveel geluid maken als hij wilde. Maar hij had wel iets verdachts, en hij kwam mijn kant op. Mij kon hij niet zien, dus hij kwam voor het Stadhuis. Ik vloog naar een donker deel van het park, en rees als een schaduw in mijn normale gedaante op. Hij was bijna bij de trappen, ik kwam nu tevoorschijn.'Waarom zo laat op stap Jasper?' Sprak ik kalmpjes met een dreigende ondertoon. Het was gelukkig niet meer zo saai, maar dit was ook niet zo leuk. Ik onderdrukte een gaap. Ik had niet heel veel slaap nodig, maar ik had het nu toch wel nodig. Misschien werkte koffie, maar ik dronk de laatste tijd alleen maar water, wat anders? En soms van mijn privévooraad Whiskey. Ik was ongeduldig, dit moest afgehandeld worden. En snel.

I'm out on the edge and I'm screaming my name
like a fool at the top of my lungs
sometimes when I close my eyes I pretend I'm alright
but it's never enough
cause my echo, echo
oh my shadow, shadow




I won't toch your friend, not untill I make him kill you
Slowly, intimately, in every way he knows you fear,
And then he wakes, just long enough to see his good work.
And when he screams, I'll split his skull!
This is my bargain, you mewling quim!
Back to top Go down
View user profile
Jasper

avatar

Aantal berichten : 159

Karakter
Leeftijd: 16
Partner: I can be your lost boy, your last chance.
Groep: The Lost boys
PostSubject: Re: The Shadow of the night   Sat Oct 06, 2012 6:48 am

Jasper gaapte rustig en rekte zich even rustig uit. Hij zat in het steegje dat richting zijn oude huis ging. Hij probeerde nog elke dag even om te kijken of hij over het hek kon klimmen. Maar elke keer weer kon hij niet verder. Kon hij weer niet naar huis en kon hij alweer niet thuis slapen. Een kleine zucht rolde over zijn lippen terwijl hij opstond. Hij wist niet precies hoe laat het was. Het was in elk geval nacht, de sterren flikkerde zachtjes, alles leek een beetje vaag. Hij hees de tas van zijn gitaar op zijn rug en sloop het steegje uit. Er was niemand meer op straat, de meeste kinderen hadden wel een slaap plaats gevonden en voelde zich redelijk veilig. Jasper daar in tegen had zich nog nooit veilig gevoeld, nergens had hij zich veilig gevoeld. Hij had nooit geen ouders gehad en nooit liefde gevoeld. Niet dat hij daar mee zat, het boeide hem ook allemaal niet zo. Gelukkig had het ook zijn voordelen. Jasper was bijna voor niets en niemand bang. Toch waren er hier nog genoeg kinderen die hij liever ontweek. Voor al sommige die raadsleden waren en de macht naar het hoofd was gestegen. In het begin twijfelde Jasper waar hij naar toe zou gaan. Hij kon naar het hotel, het was geen beste plaats maar dan kon hij wel in een bed slapen. Al was het redelijk moeilijk om in het hotel te komen aangezien alles door iedereen is ingepikt. Hij begreep niet zo goed waarom kinderen in paniek waren geraakt. Dat had hij toch ook niet gedaan toen hij zag hoe zijn eigen vader zelfmoord had gepleegd voor zijn ogen en hij alleen was. Jasper schudden de beelden uit zijn hoofd, hij hoefde dat niet opnieuw te beleven. Hij had ook nog een anderen optie, hij kon ook naar het stadsplein gaan.

Jasper besloot omdat dan ook maar te gaan doen. Als iemand vroeg wat hij daar deed kon hij altijd zeggen dat hij de graven even kwam bekijken van de kinderen die daar lagen. Gelukkig was hij een graf graver dus klonk het niet zo heel vreemd. Hij sloop door het donker over de straten en het stadsplein kwam al snel in zicht. Hij wist zeker dat er niemand te zien was rond het stadsplein dus ging Jasper maar ook niet langs de graven lopen om een alibi te hebben. Hij ging rechtstreeks naar het stadhuis. Maar voor hij ook maar überhaupt de tweede tree op kon lopen hoorde hij een stem achter zich waarvan hij de persoon liever niet zag. Al helemaal niet in het donker. 'Waarom zo laat op stap Jasper?' Jasper draaide zich om en zag daar Tom staan. Hij zou geërgerd zuchten, maar hij hield het binnen.
"Dat kan ik ook aan jouw vragen." Zei Jasper op een rustige toon. Hij deed hier niets verkeerd en niemand heeft gezegd dat je hier niet mocht komen. "Maar omdat je het vraagt. Ik ben opzoek naar een slaap plaats, aangezien ik niet meer terug naar huis kan." Zei Jasper zachtjes.


Back to top Go down
View user profile
Tom

avatar

Aantal berichten : 355

Karakter
Leeftijd: 16 Years
Partner: The secret side of me, I never let you see. I keep it caged, But I can’t control it. So stay away from me, The beast is ugly, I feel the rage. And I just can’t hold it.
Groep: Nvt

PostSubject: Re: The Shadow of the night   Sat Oct 06, 2012 9:15 pm

listen, listen
I would take a whisper if
that's all you have to give
but it isn't, isn't
you could come and save me
try to chase it crazy right out of my head

Jasper antwoordde rustig, hij was niet verrast dat ik hier rond hing, wie wel? s'Nachts liep ik overal rond, kwam uit de meest donkere hoekjes en liet mensen schrikken. Dat laatste was gewoon Genius. De angst, het trillen van de handen, de grote irissen die zich verkleinde na het zien van hun aanvaller. Een simpel glimlachje zat op mijn gezicht. Inderdaad, dat had hij ook aan mij kunnen vragen, maar hij zou er toch nooit antwoord op krijgen. "Maar omdat je het vraagt. Ik ben opzoek naar een slaap plaats, aangezien ik niet meer terug naar huis kan." Sprak hij zachtjes. Bespeurde ik daar nou verlegenheid? Wat een verschrikkelijke jongen, verlegenheid was het verschrikkelijkste op aarde. Niet uit je woorden komen, niet in grote groepen kunnen zijn, bang worden als je iets verkeerds deed. Je was gestoord als je er aan leed. Zo keek ik er op. Ik zuchtte, staarde even naar de grond, keek toen weer op met een grijns op mijn gezicht. Ik diepte uit mijn zak een paar sleutels op en gooide ze Jasper toe.'Hier, je hebt toegang tot mijn huis, ik heb het toch niet meer nodig. Ik kom alleen elke zaterdag langs, en je mag niét in de kelder komen. Begrepen?' Het laatste was wat dreigend geworden. Hij mocht absoluut niet in de kelder komen, daar stond mijn nog schaarse voorraad alcohol. Moest die Jasper nu niet gewoon blij in de lucht springen en een dansje maken? Hij had tenslotte weer een plek waar hij kon leven. Maar ik gaf nu nog niets aan, misschien moest het nog tot zijn kleine hersentjes, die hij eigenlijk niet had, doordringen. Roze haar, hoe verzin je het? Ik keek hem doordringend aan. Maar ik was ook niet helemaal perfect, laat staan hoogbegaafd, maar kom op, ik was wel een van de slimste hier. Die domme kinderen hadden ook geen hersens, raadslid! Hoe kwamen ze erbij. Ik voelde even in mijn borstzak, haalde er een kleine, zilveren flacon uit en drukte een pil uit een strip. Een paracetamol, veel nadenken deed pijn, en daarom had ik er zoveel. Het waren mijn permanenten medicijnen. De Whiskey voelde warm en prikkerig aan in mijn keel, en snel gooide ik de pijnstiller erachter aan. Ik deed de flacon weer terug, evenals de strip paracetamollen. De hoofdpijn werd niet direct minder, maar ik voelde het wegtrekken. Soms had ik last van Migraine, en dan was ik absoluut niet aanspreekbaar. Gelukkig kwam dit zelden voor. Ik keek hem weer aan. 'Ben je niet blij?' Sprak ik kalmpjes, mijn handen zaten diep in mijn zakken. Eigenlijk zag ik er nu meet uit als een seriemoordenaar die je elk moment aan kon vallen dan als iemand die graag een gesprekje aanknoopte. Geduldig wachtte ik op antwoord. Misschien werd dit wel iets.

I don't wanna be down and
I just wanna feel alive and
get to see your face again but 'til then
Just my echo, my shadow
youre my only friend



I won't toch your friend, not untill I make him kill you
Slowly, intimately, in every way he knows you fear,
And then he wakes, just long enough to see his good work.
And when he screams, I'll split his skull!
This is my bargain, you mewling quim!
Back to top Go down
View user profile
Jasper

avatar

Aantal berichten : 159

Karakter
Leeftijd: 16
Partner: I can be your lost boy, your last chance.
Groep: The Lost boys
PostSubject: Re: The Shadow of the night   Sat Oct 06, 2012 10:29 pm

Jasper ving behendig het gerinkel op dat Tom naar hem gooide. Hij keek er even naar toen het in zijn hand lag en zag verschillende sleutels aan een ringetje hangen. Hij keek weer naar Tom en trok lichtjes een wenkbrauw op. Wat moest hij met sleutels doen? 'Hier, je hebt toegang tot mijn huis, ik heb het toch niet meer nodig. Ik kom alleen elke zaterdag langs, en je mag niét in de kelder komen. Begrepen?' Jasper knikte zachtjes, eigenlijk begreep hij het niet. Waarom gaf Tom toegang tot zijn huis? Hij knars tanden en keek weer naar de sleutels in zijn hand. Er moest iets tegen over staan, Tom zou dit niet zomaar doen. Hij keek weer naar Tom die duidelijk zich irriteerde aan zijn aanwezigheid. Hij keek toe hoe hij iets in nam en dronk uit een zilver flesje. Jasper wist ook wel dat daar geen water in zat, de meeste kinderen in de raad gingen alcohol gebruiken omdat ze dachten dat ze daar nog stoerder van werden. 'Ben je niet blij?' Vroeg hij aan Jasper.
"Ja wel, maar er zit mij een ding dwars." Gaf Jasper eerlijk toe. Hij vertrouwde Tom gewoon niet. Dat zou hij ook nooit gaan doen, hij begreep ook niet waarom hij in de raad zat. Ze hadden hem aan de hoogste boom van het stadsplein moeten ophangen. Dat mag natuurlijk ook niet, maar toch. Iedereen had kunnen weten dat Tom op macht uit was, dat was hij ook al toen hij gewoon op school zat. Jasper beet zachtjes op zijn onderlip terwijl hij de sleutels even door zijn hand liet gaan. Het gerinkel van metaal op elkaar deed hem even denken aan wat zijn vader vroeger vertelde over het elfje Tinkerbel. Het elfje dat een zacht gerinkel achter liet als ze langs kwam. Jasper schudden de gedachte uit zijn hoofd en keek Tom aan.
"Waarom doe je dit? Waarom zou je, jouw huis aan mij geven?" Vroeg Jasper. Hij sloot zijn hand om de sleutels om het gerinkel te laten stoppen en stak die in zijn spijker broek waar de knieën stuk van waren. Sowieso had die spijkerbroek er nooit uit gezien, maar nu helemaal niet.


Back to top Go down
View user profile
Tom

avatar

Aantal berichten : 355

Karakter
Leeftijd: 16 Years
Partner: The secret side of me, I never let you see. I keep it caged, But I can’t control it. So stay away from me, The beast is ugly, I feel the rage. And I just can’t hold it.
Groep: Nvt

PostSubject: Re: The Shadow of the night   Sat Oct 06, 2012 11:39 pm

And high up above or down below
When you're too in love to let it go
But if you never try you'll never know
Just what you're worth


Er zat hem iets dwars, maar hij was blij. Overwinning. Jasper was eerlijk, een eigenschap die zowel goed als slecht gebruikt kon worden. Jasper was een tijd stil, duidelijk in gedachten. Ik zei niets, ik gunde hem rust. Tot nu toe. Hij draaide de sleutels om in zijn hand, staarde er naar. En toen kwam de vraag. "Waarom doe je dit? Waarom zou je, jouw huis aan mij geven?" Hij kon het ook niet weten. Hij wist ook niet wat ik had mee gemaakt. De grijns vervaagde even, en een paar seconden kon je zien wat er echt achter mijn ogen zat. Verraad, pijn en verdriet. Het verdween weer, mijn masker werd weer opgezet. Mijn grijns kwam weer tevoorschijn. Keep playing the good one. Ik haalde diep adem, de nachtlucht was koel.'Omdat ik er niks meer mee te maken wil hebben.' Sprak ik kil. Op de basisschool was ik altijd de braverik geweest, na de brand was ik compleet veranderd. Innerlijk. Op de middelbare school begon ik te stelen, ik dronk, rookte niet, dat vond ik totaal niet bij mezelf passen, ik lette wel op mezelf. Andere mensen vonden het stoerdoenerij, om mezelf te bewijzen dat ik niet alleen braaf was. Maar diegene werden algauw de mond gesnoerd, bedreigd of gemanipuleerd door mij en mijn bende. Helaas was die uit elkaar gevallen na de FAKZ, ik betreurde het, we zouden dit stadje kunnen leiden onder een schrikbewind. Helaas, sommigen waren gepoeft, anderen zaten echt diep in de Shit. Niet dat het me meer uitmaakte, ik had al nieuwe plannen.'Maar wil je het of niet?' Vroeg ik daarna op een wat aardigere toon. Geduld bewaren was moeilijk, maar ik hield me in om hem niet aan te vliegen en zijn ogen uit te pikken. Mijn ogen waren tot speeltjes geknepen. Nu had ik eigenlijk geen zin meer in dit. Wat was ik toch wispelturig. Mijn handen tikten tegen mijn broek aan, ik haalde diep adem en ademde uit via mijn neus. Zo kwam mijn rustigheid weer op gang. Het tikken tegen mijn been hield weer op, ik ging een niets gezakte houding staan en bleef hem strak aan kijken.

Tears stream down your face
When you lose something you cannot replace
Tears stream down your face
And I...



I won't toch your friend, not untill I make him kill you
Slowly, intimately, in every way he knows you fear,
And then he wakes, just long enough to see his good work.
And when he screams, I'll split his skull!
This is my bargain, you mewling quim!
Back to top Go down
View user profile
Jasper

avatar

Aantal berichten : 159

Karakter
Leeftijd: 16
Partner: I can be your lost boy, your last chance.
Groep: The Lost boys
PostSubject: Re: The Shadow of the night   Sun Oct 07, 2012 1:00 am

Jasper keek even naar Tom en meende iets te zien van menselijk gedrag. Hij keek weg van Tom en staarde even in het duistere niets. De schaduw was duidelijk te zien over straat, sommige lantaren palen deden het niet meer en andere flikkerde af en toe in het donker. Jasper kon het zich bijna niet meer voorstellen dat er een paar maanden terug gewone verlichting was die de straat verlichte. Dat er doodse stilte was en mensen om dit tijd stip zouden slapen. Ach ja over een paar uur zouden er al kinderen over straat lopen. Sommige meisjes en jongens werden wakker gemaakt doordat ze weer voor de jongere kinderen moesten zorgen. 'Omdat ik er niks meer mee te maken wil hebben.' Jasper keek weer naar Tom. Hij was een beetje uit zijn gedachte op geschrokken. Waarom zou hij daar dan weg willen. Waarom koesterde hij niet het verleden dat er hing. Ten slotte was dat wat hem zo gemaakt heeft. Jasper begreep het niet helemaal, want hij zelf zou nooit zijn oude huis willen verlaten. Natuurlijk waren daar dingen gebeurd die hij nooit zou vergeten, maar dat is juist wat hem zo gemaakt heeft zoals hij nu was.
"Waarom zou je het verleden ontlopen. Dat is toch juist het gene wat wij alleen nog maar hebben." Zei Jasper terwijl hij de trap van het stadhuis weer naar beneden liep en nu recht voor Tom stond. Jasper was niet echt bang voor Tom, maar echt prettig voelde hij zich ook weer niet hier. Hij zag hoe Tom tegen zijn been aan tikte, hij nam een kleine stap achter uit voor het geval hij misschien echt kwaad zou worden. 'Maar wil je het of niet?'

"Bedankt voor je aanbod, maar nee. Ik ben te nieuwsgierig om niet naar je kelder te gaan." Zei Jasper eerlijk en hij viste de sleutels uit zijn zak en hield ze voor Tom. Waarschijnlijk zou Jasper het hele huis door zoeken, naar eten geld of andere bruikbare spullen die hij mee kon nemen. Voor al als Tom zou zeggen dat hij niet in de kelder mocht komen. Jasper hees de tas van zijn gitaar beter op zijn rug en liep het laatste tree nu ook af.
"Waarom mag ik trouwens niet in je kelder komen?" Vroeg Jasper terwijl hij de sleutels weer terug nam in zijn hand en weg haalde voor Tom. Waarschijnlijk zou dit hem niet vriendelijker maken, maar Jasper was gewoon te nieuwsgierig om het niet te laten. "Bewaar je daar je knuffel's uit je kindertijd?" Vroeg Jasper met een plagerig ondertoontje.


Back to top Go down
View user profile
Tom

avatar

Aantal berichten : 355

Karakter
Leeftijd: 16 Years
Partner: The secret side of me, I never let you see. I keep it caged, But I can’t control it. So stay away from me, The beast is ugly, I feel the rage. And I just can’t hold it.
Groep: Nvt

PostSubject: Re: The Shadow of the night   Sun Oct 07, 2012 8:25 am

Liep ik weg voor het verleden? Ja, daar zat een waarheid in. Maar het verleden was niet het enige wat we nog hadden. Ik zag nog wel toekomst in dit, Ik was niet zo iemand die zo snel opgaf, ik probeerde altijd iets goeds in de situatie te zien. En ook al was het moeilijk om hier iets goeds in te zien, ikzelf zag het wel. Een nieuw leven, je kon hier doen wat je wilde, je kon dingen doen die niet mochten in de tijd dat ouders nog bestonden. Ze bestonden nog wel, maar niet meer hier. Ik zuchtte en staarde naar de duisternis. Hunnigh en Munnigh zaten daar verscholen in de takken. Hun kraaloogjes hielden ons nauwlettend in de gaten. Hunnigh hield mij in de gaten, en Munnigh Jasper, of The Lost Boy zoals hij soms werd genoemd. Ik noemde mensen liever bij hun eigen naam, dat klonk tenminste niet zo kinderachtig als de bijnamen die mij waren gegeven. Tommie, verschrikkelijk. Lier, daar zat wel iets in, maar Bad One? Kom op, ik was dan wel niet de aller eerste man die je kon vertrouwen, ik probeerde er hier wel iets van te maken. Waarom hij niet in de kelder mocht komen? Dat was een goed vraag. Een schamper lachje kwam uit mijn mond, ik deed een paar stappen naar voren, zo kwam ik dichter bij hem. Mijn knuffels uit mijn kindertijd? Die waren bij de brand om gekomen, ik miste ze toch niet. Ik had ze allemaal van mijn moeder gekregen, dus ik wilde ze ook niet meer als je ze brand hadden overleefd.'Had je wel gewild hé Jasper?' Sprak ik Schamper.'Helaas je hebt het mis, Daar staat mijn kleine, schare voorraad Alcohol, en ik wil liever niet dat mensen daar aan zitten, ik heb het hard nodig.' Ik klopte daarbij op mijn jaszak, duidend op de zilveren fles. Er zat pure Whiskey in. Goed voor mijn hoofdpijn, maar ik paste wel op dat ik niet teveel dronk, dan kon er nog wel wat gebeuren. Niet meer dan een hele fles per dag, maar zelfs dat haalde ik niet. Meer een kwart, een keer de helft, maar toen voelde ik me al behoorlijk dronken, en het was maar goed dat niemand in de buurt was, want ik was totaal uitgeflipt. 'Maar jij ziet er niet uit als iemand die graag aan Alcohol zit, Lost Boy.' Ik grijnsde. Hunnigh kraaide, ik moest op mijn tellen passen, als ik Jasper nog iets van vertrouwen wilde laten hebben in mij dan moest ik omslaan. Maar niet meteen. Ik liep weer achteruit, half in de schaduwen, mijn groene ogen glansden in het nepmaanlicht.'Maar hoe gaat het met je Job Jasper? Heb je het een beetje naar je zin?' Vage vraag, wie had het hier nou naar zijn zin? Ik misschien, maar hij? Hij sleet zijn dagen op straat, kijkend naar de lege vuilnisbakken, opzoek naar restjes die er niet waren. ik hield mensen in de gaten, en Hunnigh en Munnigh ook, heerlijk om twee raven te hebben, snel, niet opvallend en goed oplettend. Ik hief mijn handen vragend omhoog.'Nou?' Ik keek hem onschuldig aan. Hij moest happen, anders moest ik over gaan naar een theorie die ik nog nooit had geprobeerd, iemands ogen uitpikken.



I won't toch your friend, not untill I make him kill you
Slowly, intimately, in every way he knows you fear,
And then he wakes, just long enough to see his good work.
And when he screams, I'll split his skull!
This is my bargain, you mewling quim!
Back to top Go down
View user profile
Jasper

avatar

Aantal berichten : 159

Karakter
Leeftijd: 16
Partner: I can be your lost boy, your last chance.
Groep: The Lost boys
PostSubject: Re: The Shadow of the night   Sun Oct 07, 2012 9:01 am

'Had je wel gewild hé Jasper?' Jasper haalde lichtjes zijn schouders op. Het kon hem niet veel schelen wat mensen in hun kelders of huizen verstopten, als hij maar wist wat het was. Waarschijnlijk had hij het wel tegen Tom gebruikt als hij zijn knuffel's daar had bewaard. Dat had behoorlijk komisch geworden. Als iedereen eens in de stad zou weten dat onze stoere enge Tommie knuffel's bewaarde in zijn kelder. Een kleine glimlach verscheen rond de lippen van Jasper, maar verdween ook weer snel toen Tom verder sprak en er op wees dat Jasper het mis had. Hij dronk dus alcohol om zijn hoofd pijn kwijt te raken. Hij wist niet wie die knul had opgevoed, maar zelfs Jasper wist dat je van te veel drank meer hoofd pijn kreeg dan je al had. Meestal was dat pas de volgende dag, maar dat deed er niet toe. Jasper zelf gebruikte geen alcohol hij hoefde dat smerige spul niet. Hij wilde liever nuchter door het leven gaan dan half dronken en niet wetend wat voor narigheid hij achter liet. Waarschijnlijk was dat dus wat er ook bij Tom gebeurde. Wist hij niet eens wat hij na liet omdat hij half dronken was. Ergens voelde Jasper zich wel lullig voor hem, maar dat verdween weer als sneeuw voor de zon toen hij de stem weer hoorde van Tom. 'Maar jij ziet er niet uit als iemand die graag aan Alcohol zit, Lost Boy.'
"Dat klopt." Antwoorde Jasper scherp. Hij had de sleutels nog steeds in zijn handen, maar in een snelle beweging liet hij die geruisloos in zijn zak vallen. Jasper werd niet vaak bij zijn bijnaam genoemd in elk geval niet door buitenstaanders van zijn bende. Zijn ogen versmalde zich en hij bestudeerde het gezicht van Tom.

Tom hield het hier duidelijk niet bij, hij had nog veel meer vragen voor Jasper. Veel meer dan hij prettig vond. 'Maar hoe gaat het met je Job Jasper? Heb je het een beetje naar je zin?' Jasper keek weg van Tom en liet zijn blik even gaan naar het duister waar ongeveer de graven moesten liggen van de doden kinderen.
"Die kinderen hadden een beter leven verdient dan te moeten luisteren naar een raadslid dat zelf nog een kind is. Wat weten wij nou van regeren van een stad." Antwoorden Jasper met zijn blik nog steeds gericht op de graven. Langzaam raakte hij er van los en keek Tom weer aan. "Wij horen hier niet thuis en ik zal een oplossing vinden om hier weg te kunnen samen met de kinderen die mij willen volgen." Zei Jasper zelfverzekerd. Normaal voelde hij zich niet zo zeker over zijn doel, maar dat wilde hij Tom niet laten merken. Die zou er van genieten als Jasper een steek zou laten vallen. Anderen uit lachen omdat hij zelf ook niet perfect is.
"Jij weet trouwens wel veel voor een stille jongen. Je weet dat ik een Graf graver ben, Lost Boy, wat weet je nog meer?" Vroeg Jasper. Zijn nieuwsgierigheid was gegroeid en Tom wist ook wel dat Jasper hier weg wilden. Elk kind wilde bijna hier weg, tenzij je zo gek was om een freak genoemd te kunnen worden. Jasper had er niet veel over gehoord, maar wat hij gehoord had was al genoeg voor hem om zijn nek haren overeind te laten staan. Hij beet zachtjes op zijn kaken om zijn strakke gezichtsuitdrukking te laten, maar zijn zekerheid daar in werd minder. Wat Als Tom meer wist over de FAKZ en hoe je er weg kon komen. Misschien dat Tom zijn informatie kon delen. Veel had Jasper niet te bieden, Tom maakte zich totaal niet druk over zijn huis, dus als hij de huissleutels zou bewaren was dat ook niet erg genoeg.


Back to top Go down
View user profile
Tom

avatar

Aantal berichten : 355

Karakter
Leeftijd: 16 Years
Partner: The secret side of me, I never let you see. I keep it caged, But I can’t control it. So stay away from me, The beast is ugly, I feel the rage. And I just can’t hold it.
Groep: Nvt

PostSubject: Re: The Shadow of the night   Mon Oct 08, 2012 6:50 am

Weer tien punten voor mij. Hij hield niet van alcohol, zowel, dan liep hij nu zwalkend rond. Het kwam door zijn haar, dat afzichtelijke roze haar. Het stak af bij zijn hele gelaat, het viel op. Ik had zin om een snerende opmerking erover te maken. Had hij dat haar maar niet moeten kiezen. De hoofdpijn begon langzaam weg te ebben, fijn, zo kon ik weer helder denken. Om het gesprek gaande te houden, en om zijn vertrouwen weer terug te winnen, vroeg ik hoe zijn baan ging. Ik hield van mijn baan. Ik kon beslissingen doen, kon alles naar mijn hand zetten. Maar daar had ik meer mensen voor nodig. En er bestond een gerucht over dat Jasper een bende had. Kwam misschien later nog van pas, bedacht ik me ineens net. Wat had ik toch weer een slim moment, arrogant, dat was ik. "Die kinderen hadden een beter leven verdient dan te moeten luisteren naar een raadslid dat zelf nog een kind is. Wat weten wij nou van regeren van een stad." Antwoorden Jasper met zijn blik ergens op een graf gericht. Ik knikte alleen zwijgend, een goed punt bedacht ik zelf. Niemand begreep precies hoe de wereld in elkaar zat, dus ik ook niet, dat gaf ik eerlijk toe. Hij keek me weer aan, ik keek terug, gewoon met een normale starende blik, geïnteresseerd in welke woorden hij zou kiezen. Terwijl er onder daar een verveelde uitdrukking verschool. Wat boeide mij dat nou? Ik had macht, en dat had ik altijd al gewild. Ik had de macht om te straffen. "Wij horen hier niet thuis en ik zal een oplossing vinden om hier weg te kunnen samen met de kinderen die mij willen volgen." Zei Jasper zelfverzekerd. Ik zei niets, ik bleef stil en keek hem alleen maar aan."Jij weet trouwens wel veel voor een stille jongen. Je weet dat ik een Graf graver ben, Lost Boy, wat weet je nog meer?" Vroeg Jasper. Jep, ik had mezelf weer eens klem gepraat. Ik haalde even diep adem, mijn borstkas rees overeind en daalde weer.'Ik ben Raadslid, ik weet zulk soort dingen, de anderen weten dat ook hoor Jasper, je mag het navragen.' Tuurlijk wisten zij het niet, hij had alleen twee slimme beesten tot zijn beschikking.'Ik raad je alleen aan, dat als je iets vervelends gaat doen, je even om je heen gaat kijken.' Doelend op de twee raven die in de schaduwen ons nauwlettend in de gaten hielden. Ik liep dichterbij, nu was ik volledig zichtbaar. Ik zuchtte sntreek even over mijn voorhoofd. Waarom ging de hoofdpijn niet gewoon weg?



I won't toch your friend, not untill I make him kill you
Slowly, intimately, in every way he knows you fear,
And then he wakes, just long enough to see his good work.
And when he screams, I'll split his skull!
This is my bargain, you mewling quim!
Back to top Go down
View user profile
Jasper

avatar

Aantal berichten : 159

Karakter
Leeftijd: 16
Partner: I can be your lost boy, your last chance.
Groep: The Lost boys
PostSubject: Re: The Shadow of the night   Mon Oct 08, 2012 7:12 am

Jasper liet zijn blik op Tom rusten, hij ademde een keer rustig in dat bijna niet zichtbaar was aan zijn lichaam. Doordat Jasper vaak inbraken had gepleegd was hij behoorlijk lenig geworden. Leniger dan je zou verwachten van zijn lichaamsbouw. 'Ik ben Raadslid, ik weet zulk soort dingen, de anderen weten dat ook hoor Jasper, je mag het navragen.' Jasper trok lichtjes zijn wenkbrauw op en knikte rustig.
"Het zal wel." Mompelde hij bijna onhoorbaar. Dat zijn bijnaam Lost Boy was wisten maar weinigen en Jasper kende geen een raadslid dan alleen Tom. En Tom zou wel de laatste zijn die hij in zijn bende zou toe laten. Als Tom in brand zou staan en Jasper zou de laatste emmer water hebben van de hele wereld, dan zou hij die opdrinken. Natuurlijk zou hij Tom niet met op zet pijn doen, hij was gelukkig wel slimmer. Hij zou het anderen wel laten doen en het zelf afmaken.
"Ik ken maar een raadslid en dat ben jij. Ik spreek nooit over mijn bijnaam of over mijn bende in de bij zijn van een raadslid." Zei Jasper en hij wilde nu gewoon weg lopen. Maar hij voelde zich aan de grond genageld staan door een soort vreemde angst die door zijn lichaam ging. 'Ik raad je alleen aan, dat als je iets vervelends gaat doen, je even om je heen gaat kijken.'

Jasper keek Tom even vragend aan en hij liet zijn ogen vlug over het plein gaan en door de lucht. Daarna keek hij Tom weer aan. Hoe bedoelde hij met om zich heen kijken. Hij wist dat Tom wel dingen kon weten die andere niet konden weten. Hij moest dus nog een stel mensen of andere wezens om zich heen hebben die hem alle informatie vertelde die hij nodig had.
"Ik was niet van plan om iets vervelends te doen," Zei Jasper kalmpjes. Het enige wat hij wilde was weg gaan, weg van deze plek. Jasper nam een klein stapje achteruit om ruimte te creëren tussen hem en Tom. Hij liet zijn tanden zachtjes over zijn onderlip schrapen.
"In elk geval niet vandaag." Maakte Jasper zijn zin af met een klein glimlachje. Hij was sowieso niet van plan om iets te gaan doen dat vervelend was, maar hij vond het maar al te leuk om Tom om het tuintje te leiden en te laten denken dat hij iets van plan was.


Back to top Go down
View user profile
Tom

avatar

Aantal berichten : 355

Karakter
Leeftijd: 16 Years
Partner: The secret side of me, I never let you see. I keep it caged, But I can’t control it. So stay away from me, The beast is ugly, I feel the rage. And I just can’t hold it.
Groep: Nvt

PostSubject: Re: The Shadow of the night   Mon Oct 08, 2012 7:29 am

Hij mompelde iets onverstaanbaars, het maakte mij niet uit, het boeide me gewoon niet. Het was toch niets goeds. Hij had zijn oordeel al gegeven, en dat was gewoon slecht, zoals de meeste mensen mij zagen. "Ik ken maar een raadslid en dat ben jij. Ik spreek nooit over mijn bijnaam of over mijn bende in de bij zijn van een raadslid." Hij wilde nog iets doen, maar ik keek hem strak aan. Hij maakte het me steeds moeilijker, ik vervloekte mezelf, en hem natuurlijk, hij moest nu gewoon voor mijn ogen sterven, gewoon een bliksemschicht die hem trof en hij was verkoold. 'Ik raad je alleen aan, dat als je iets vervelends gaat doen, je even om je heen gaat kijken.' Hij keek me vragend aan, ik keek met een normale blik terug. Mijn hand tikte tegen het alcoholflesje aan. Ik moest binnenkort weer naar Coates om mijn alcohol bij te vullen. Jaspers ogen vlogen in het rond, een schampere lach kwam over mijn lippen. Fool. "Ik was niet van plan om iets vervelends te doen," Zei Jasper kalmpjes. Hij stapte achteruit, hij wilde ruimte creëren, maar dat wilde ik niet, dus ik zette weer een stap naar voren. "In elk geval niet vandaag." Maakte Jasper zijn zin af met een klein glimlachje. Dus Jasper had wel kattenkwaad uit, wist ik wel. De grijns werd alleen maar breder, meer info, ik slokte het gewoon om, omarmde het gewoon. Mijn ogen stonden spottend. 'Ik weet heus wel wat je doet Jasper, ik heb wel een aantal dingen gezien. Je moet gewoon kijken in de donkerste hoeken, of in de lucht. Je bent nooit veilig voor mij, onthoud dat maar.' Sprak ik dreigend.



I won't toch your friend, not untill I make him kill you
Slowly, intimately, in every way he knows you fear,
And then he wakes, just long enough to see his good work.
And when he screams, I'll split his skull!
This is my bargain, you mewling quim!
Back to top Go down
View user profile
Jasper

avatar

Aantal berichten : 159

Karakter
Leeftijd: 16
Partner: I can be your lost boy, your last chance.
Groep: The Lost boys
PostSubject: Re: The Shadow of the night   Mon Oct 08, 2012 8:01 am

'Ik raad je alleen aan, dat als je iets vervelends gaat doen, je even om je heen gaat kijken.' Jasper beet iets harder op zijn onderlip. Tom nam zijn baan als raadslid veelste serieus. Ze waren nog maar kinderen die van niets wisten, die op een dag gewoon zonder ouders terecht kwamen nu liepen te bekvechten over iets belachelijks, dat ze 's nachts op straat zwierven.
"Ik weet niet wat je van plan bent of wat voor trucjes je achter de hand houdt. Maar ik kan je wel vertellen dat ik geen van beide onder de indruk ben of zal raken." Sprak Jasper zelf verzekerd. Hij voelde zich hier verre weg van en stak zijn handen in zijn zakken om gewoon niet toe te hoeven geven hoe hij zich echt voelde. Zijn hart klopte zachtjes in zijn keel en hij voelde de lucht minder worden in zijn keel door de lichte angst die toch wel over hem heen kwam. Misschien kon hij de volgende keer zijn grapjes beter voor zich houden. Maar iets in hem zei net zo veel dat Tom ook niet wist waar hij het over had en dit allemaal gewoon zei om mensen af te schrikken. Ik weet heus wel wat je doet Jasper, ik heb wel een aantal dingen gezien. Je moet gewoon kijken in de donkerste hoeken, of in de lucht. Je bent nooit veilig voor mij, onthoud dat maar.' Dit was voor Jasper de druppel om zijn nieuwsgierigheid los te laten barsten. Als Tom dan zoveel wist, waarom sprak hij dan zoveel in raadsel en vertelde hij niet gewoon wat er echt aan de hand was.

"Ik wist al vanaf de eerste dag dat jij gekozen werd als raadslid dat niemand veilig hier was. Ik vraag me nog steeds af wat de kinderen dachten toen ze jouw kozen." Antwoorden Jasper vlug. Hij vond het sowieso belachelijk dat Tom zich verkiesbaar kon stellen. Waarschijnlijk had hij er genoeg drank voor geboden om iedereen te laten geloven dat hij geen kwaad in de zin had. Van de eerste dag geloofde Jasper al geen bal van wat hij allemaal gezegd en beloofd had. Als Tom de andere raadsleden van hun plek had gestoten wist hij zeker dat niemand het hier nog levend vandaan kon brengen.
"En als je het allemaal zo goed weet, waarom hou je me dan nu niet tegen? Als je toch weet wat The Lost Boys van plan zijn, waarom stop je ze dan niet?" Vroeg Jasper scherp. Niet dat ze al veel informatie binnen hadden gekregen. Alleen maar een beetje informatie over de FAKZ en waar het waarschijnlijk vandaan kan komen. De meeste informatie ging over Neverland, maar dat was alleen maar informatie die Jasper wist van zijn vader. Toch hield Jasper de waarschuwing van Tom in zijn achterhoofd. Hij zou voortaan de lucht in de gaten houden, omdat niet alleen de waarschuwing prikkelbaar was, maar ook een herinnering die Jasper had. Hij had een keer naar aan het strand een grote havik langs zien vliegen. Jasper woonde hier al lang genoeg dat hij zeker wist dat er hier geen haviken leefde. Het was gebeurd tijdens de FAKZ en voor zover had Jasper geen andere vogels meer gezien tijdens de FAKZ.


Back to top Go down
View user profile
Tom

avatar

Aantal berichten : 355

Karakter
Leeftijd: 16 Years
Partner: The secret side of me, I never let you see. I keep it caged, But I can’t control it. So stay away from me, The beast is ugly, I feel the rage. And I just can’t hold it.
Groep: Nvt

PostSubject: Re: The Shadow of the night   Thu Nov 01, 2012 7:52 am


Het was duidelijk dat Jasper mij niet vertrouwde. Wat wilde je ook, na alles wat ik had gezegd. Misschien moest ik maar beter op mijn woorden gaan letten. Of beter na moeten denken welke gevolgen woorden zouden hebben. Ik zuchtte even en streek met Mijn hand door mijn zwarte haren, die in nature al in model stonden. Ik gebruikte geen gel waardoor mijn haren gewoon stijf gingen staan. Dan had je gewoon gezondigd in mijn ogen. Waarom aan je uiterlijk werken als je al zo mooi was. En dat was een van mijn zwaktes. Ik kon niet tegen al die middeltjes, parfums en deodorant. Ik was gewoon van de nature. mijn kon het niet schelen of iemand naar zweet stonk, als het maar niet te erg was, en haarverf, ja, dat kon ik nog toleren, soms staarde ik ook wel eens naar al die verpakkingen en vroeg ik me af of het niet eens leuk was om mijn haar donker bruin te verven. Maar dat deed in stilte. Waarom ik Jasper niet tegenhield? Er kwam een koude, kille lach over mijn lippen, die menig mens kippenvel kon laten krijgen. Ik klonk zo gestoord als wat. Ik was ook gestoord. Met gedragsproblemen. 'Waarom niet, vraag je Jasper?' Klonk het duister en kil over mijn lippen. Als hij mij niet vertrouwde hoefde ik dat imago van goedheid ook niet meer op te zetten en kon ik mijn gestoorde kant gewoon opzetten. 'Omdat dit gewoon ronduit hilarisch, lachwekkend is. Jij richt een bende op voor welk doel? Om naar Neverland te gaan? Dat land bestaat niet eens.' ik was een paar passen dichterbij gekomen en ik stond nu bijna tegen hem aan. Mijn vingers knipten voor zijn gezicht. 'Wakker worden Lost boy. Het bestaat niet. En opgroeien doe je ook, daar kan je niets aan doen.' Mijn ogen glansden. Niet van vrolijkheid maar van woede en vermaak. Nu waren de kansen toch in mijn voordeel. Ik grijnsde breed en keek hem aan.'Jij komt hier niet meer levend uit Jasper, knoop dat maar goed in je oren.' Siste ik kil. Ik deed weer een paar stappen achteruit en verdween in de schaduwen. Totaal onzichtbaar was ik, en langzaam begon ik naar een andere plek te lopen. Waarom ook niet nu? Waarom kon ik hem nu ook niet gewoon vermoorden? Alleen mijn krachten activeren, een aanraking en hij was weg. Bevroren. Ik zuchtte, concentreerde en voelde de koude aan mij vastplakken. Mijn blauwe uiterlijk was ik inmiddels al gewend, en mijn ogen gloeiden in het duister amber op. Ik stapte uit de schaduwen. Nu zag ik er pas angstaanjagend en gestoord uit. En nu zou hij mijn wraak proeven. Ik staarde naar mijn blauwe hand, alsof ik het nu pas opmerkte en richtte mijn ogen toen op hem. 'Een aanraking, en hop je bent dood. Klinkt makkelijk toch? Zo kan ik iedereen die mij lastig vind en ik hem even van de wereld helpen, waarom ik dat niet eerder heb gedaan? Omdat ik ook wel van spelletjes en vermakelijkheid houd Jasper. En nu spelen we mijn spel.' En ik liep langzaam op hem af.



I won't toch your friend, not untill I make him kill you
Slowly, intimately, in every way he knows you fear,
And then he wakes, just long enough to see his good work.
And when he screams, I'll split his skull!
This is my bargain, you mewling quim!
Back to top Go down
View user profile
Jasper

avatar

Aantal berichten : 159

Karakter
Leeftijd: 16
Partner: I can be your lost boy, your last chance.
Groep: The Lost boys
PostSubject: Re: The Shadow of the night   Sun Nov 11, 2012 9:38 am

Jasper keek Tom maar een beetje vaag aan. Eigenlijk wist hij niet zo goed hoe hij moest reageren. Hij vroeg zich inderdaad af waarom Tom hem niet gewoon stopte. Waarom hij niet gewoon binnen viel en iedereen neer haalde of iets anders met ze deed. Want daar stond hij toch bekent om dat hij anderen pijn deed door hoop van ze af te nemen. 'Omdat dit gewoon ronduit hilarisch, lachwekkend is. Jij richt een bende op voor welk doel? Om naar Neverland te gaan? Dat land bestaat niet eens.' Jasper beet hard op zijn onderlip om niet in een keer een woede uitbarsting te krijgen, maar dit mislukte.
"Hilarisch zeg je! Misschien bestaat het niet nee! Maar wat weet jij daar nou van, jij bent veelste volwassen om ook maar een stukje van het land te kunnen zien. En wat nou als het niet bestaat? Het is voor die kinderen hoop, dat hebben ze nodig! Niet een leider die alles naar beneden haalt en ze de hel in verdoemd zoals jij doet." Zei Jasper op een botte woedende toon. Waarschijnlijk zou hij later spijt krijgen van deze woorden en daden. Maar daar ging hij nu niet over na denken, hij nam een stap naar voren en stond nu dicht bij Tom.
"Ik zal die kinderen laten zien dat er een uit weg is uit deze hel. Ik zal niet achter over hangen en regeren over deze kinderen. Ik zal niet zo als jij hun bang maken, ik zal me ze hopen en ik zal jouw bewijzen dat Neverland bestaat." Snauwde hij. 'Wakker worden Lost boy. Het bestaat niet. En opgroeien doe je ook, daar kan je niets aan doen.' Jasper snoof kwaad.
"Ik ben al wakker en de dingen die ik nu zie, zijn rond uit belachelijk." Zei hij.

'Jij komt hier niet meer levend uit Jasper, knoop dat maar goed in je oren.' Jasper keek hem onderzoekend aan. Hij voelde de woede in zijn borst kast groeien en kon hem elk moment wel iets doen. Maar ook Jasper wist dat deze knul altijd vals speelde, dus hij altijd een plan achter de rug had. 'Een aanraking, en hop je bent dood. Klinkt makkelijk toch? Zo kan ik iedereen die mij lastig vind en ik hem even van de wereld helpen, waarom ik dat niet eerder heb gedaan? Omdat ik ook wel van spelletjes en vermakelijkheid houd Jasper. En nu spelen we mijn spel.' De stappen die Tom op hem af maakte waren net de laatste druppels die hij nodig had. Hij voelde zijn huid scheuren en voordat hij het goed wist stond hij op vier poten voor Tom. Jasper had het al een paar keer meegemaakt dus zo raar keek hij hier niet van op. Een diepe grom kwam achter uit zijn keel en zijn ogen stonden strak op Tom. Het kon hem niet schele of dit goed was of niet. Of hij hier mee nog door andere werd aangekeken of niet. Maar dit deed wel goed voor hem.

[Sorry voor mijn flut post en dat je zo lang moest wachten]


Back to top Go down
View user profile
Sponsored content




PostSubject: Re: The Shadow of the night   

Back to top Go down
 
The Shadow of the night
Back to top 
Page 1 of 1

Permissions in this forum:You cannot reply to topics in this forum
Survivors :: De FAKZ :: Perdido Beach :: Town Plaza-
Jump to: