HomePortal*FAQMemberlistkaartRegisterLog in

Share | 
 

 »What will we do with a drunken sailor.

Go down 
AuthorMessage
Kid
Administrator
avatar

Aantal berichten : 724

Karakter
Leeftijd: 15
Partner: Perrie ♥
Groep: Nvt

PostSubject: »What will we do with a drunken sailor.   Wed Jan 02, 2013 4:31 am

Women, money, and a good time…

Met zijn handen in zijn zakken liep hij nuchter over de kade van de haven. Zijn ogen vlogen over de tientallen bootjes die in het water lagen. Golven waren er niet, al heel lang niet meer, dus ze lagen rustig stil op hun plek. De meeste bootjes waren al leeg geroofd, eigenlijk allemaal. Alle plekken waar voedsel kon zijn, was overhoop gehaald in een wanhopige poging ook daadwerkelijk voedsel te vinden. Drank, dat was er in overvloed ja, hellyeah. Gelukkig maar, want meer dan twee dagen zonder drank? No way dude. Like, het was dan wel slecht voor je en shizzles. Je hersenen stierven ervan af ofzo, maar boeiend? YOLO.
Een klein grijnsje speelde om zijn lippen, hij hield van de FAKZ, hoewel het soms ook heel erg afzien was. Hij had altijd Perrie nog, no mather what right? Een weird gevoel kwam opspelen in zijn buik. Zou ze zich die nacht nog herinneren? Hij in ieder geval wel, met vlagen dan. Hij had nooit verwacht dat ze het toe zou laten, zoals altijd had hij het geprobeerd. En meestal kreeg hij een paar klappen en dan hield hij het wel even voor gezien. Maar dit keer niet. Ze was ook wel heel erg dronken geweest, gezellig dronken, dat nog wel.

Opnieuw zocht hij naar vermaak, zijn ogen vlogen rond en al snel bleven ze steken op een nog redelijk goed onderhouden bootje. Hij slofte er op zijn gemakje naar toe, ondertussen schoof hij zijn knuppel uit de schede om die vervolgens bij het omtapte deel vast te klemmen. Je wist maar nooit hier. “Yooo, iemand?” Riep hij luid, maar niet schreeuwend toen hij op het raam van de boot klopte.
Toen hij de conclusie trok dat er niemand was, stapte hij op de neus en opende toen de deur naar het kamertje erachter, weetjewel. De kajuit ofzo? Dunno. Hij liet zijn blik rond glijden, zo te zien was alles hier al weg, hij had eigenlijk ook niet anders verwacht. Maar was alleen op zoek naar een slaap plek. Het leek hem beter vannacht even niet thuis bij Perrie te slapen. Hij liep gebukt door de kleine ruimte, het was geen klein bootje. Ook niet groot ofzo, gewoon… normaal. Kalm schoof hij alle gordijnen dicht. Hij gooide wat troep door de nog open deur naar buiten om zo een ‘leefbare’ ruimte te creëren. Normaal boeide het hem niet zo, maar ergens in zijn achterhoofd was er dat gevoel van, ja. Gewoon, deze boot was van iemand, of nou ja, van iemand geweest. Dus moest hij het met respect behandelen right?
Niet dat hij dat bij hun huis ook deed, maar whatever. Dit was anders.

Met een plof liet hij zich vallen op het bed achter in de boot, een stapelbed. In zijn hand hield hij een fles wijn, hij had het nog gevonden in een voorraadkast ofzo. Iniedergeval een kast die als voorraadkast hoorde te dienen. Hij trok de kurk uit de hals en zette het aan zijn lippen. In een paar slokken had hij al meer dan een kwart van de fles leek. Een warme gloed gleed omlaag langs zijn keel. Hij hield van het gevoel. Een tevreden glimlach kwam op zijn gezicht te staan. Hij sloot zijn ogen om van het moment te genieten, het was helemaal stil buiten. Wat best weird was, want meestal werd er wel herrie geschopt. Misschien hoorde hij het wel gewoon niet.
Hij nam nog een paar slokken, hij opende zijn ogen tot spleetjes om te kijken hoeveel er nog in de donkergroen gekleurde fles zat. Bijna niks dus, een bodempje. Hij liet het naast het bed uit zijn handen glijden om vervolgens in een diepe slaap te belanden.

»Sorry, flut, moet inkomen.




Once more into the fray...
Into the last good fight I'll ever know.
Live and die on this day...
Live and die on this day...