HomePortal*FAQMemberlistkaartRegisterLog in

Share | 
 

 Introduce a little Anarchy.

Go down 
AuthorMessage
Darren

avatar

Aantal berichten : 337

Karakter
Leeftijd: 17 Years.
Partner: Love is like god, it doesn't exist.
Groep: Nvt

PostSubject: Introduce a little Anarchy.   Thu Sep 27, 2012 8:54 am

Met zijn handen in zijn zakken liep Darren op de stoep, zijn ogen gericht op de grond. Hij viel liever niet op, want als je al iemand aankeek kon dat genoeg rede zijn om in elkaar geslagen te worden. Iets wat hij al vaker had meegemaakt. Het leven in Perdidos was niet makkelijk, in het begin was het geweldig ieder dag feest, leven zonder regels. Maar Darren had het al aan zien komen, maar hij wist ook dat er niks tegen viel te doen. Hij zou gaan gebeuren, de hongersnood de gevechten en moorden om geld en voedsel. Nu ging het langzaam beter, er werden regels opgesteld het was nu verplicht om te werken. Dat geld ook voor Darren, hij was alleen niet van plan om het zelf op te zoeken er zouden vanzelf wel mensen naar hem toe komen om hem te checken en hem werk te geven. Voor nu leidde hij zijn eigen leven, geheel alleen op zichzelf. Daar had hij geen moeite mee, hij wist zich wel te redde. Al bleven zijn gedachtes wel de hele tijd bij zijn zus Elena, hij maakte zich zorgen. Hij had het sterke gevoel dat ze hier ergens was, maar aangezien Perdidos niet heel groot was en hij haar nog niet tegengekomen was baarde hem dat wat nodige zorgen. Darren keek even omhoog, zijn helder blauwe ogen glinsterden in het zwakke zonlicht. Toen hij een groepje mensen passeerde gleden zijn ogen meteen weer naar beneden. Haast onopvallend liep hij langs. Toen hij er eenmaal voorbij was herstelde hij zijn houding, toen hij plots een pijnlijke steek in zijn zij voelde. Darren hapte naar adem, en keek naar zijn linkerzij waar zich nu een zakmes bevond. Zwak zakte hij door zijn benen op de grond, hij hoorde hoe het groepje naar hem toe kwam. ’Je geld Freak!’ Konden ze het zien? Viel het zo op, dat hij een Freak was? Alles voor zijn ogen werd duizelig. Hij hapte nogmaals naar adem toen een jongen jonger dan hem het mes er weer uittrok, ’Nu!’ Darren hielt zich sterk en draaide zich om naar het groepje. Zijn ogen vormde spleetjes, met zijn gedachte stuurde hij de drie jongens naar de grond. Ze zakte als pudding in elkaar, totaal verlamt. Darren gebruikte nooit zijn kracht, alleen in nood. Zoals nu. Darren veranderde in zijn dier, draaide zich om en zette het op een lopen. Hopelijk had niemand het gezien, hem gezien. Hij sprintte een oud huis binnen, veranderde terug in zijn mensen gedaante en liet zich in de keuken op de grond tegen een keukenkastje zakken. Hij drukte zijn hand op de wond, die al snel rood van het bloed was. Het bloed drukte door zijn t-shirt. Darren trok zijn vest uit, en tilde zijn shirt op om de situatie te bekijken. Al snel liet hij het shirt alweer zakken, zijn gezicht pijnig. Hij liet zijn hoofd rusten tegen het kastje, het liefst viel hij nu in slaap niet meer wakkend wordend. Alles werd voor even zwart.

-Ia
Back to top Go down
View user profile
Ia

avatar

Aantal berichten : 228

Karakter
Leeftijd: 16 jaartjes en 11 maanden
Partner: Try and steal it from me...
Groep:

PostSubject: Re: Introduce a little Anarchy.   Thu Sep 27, 2012 9:22 am

Op sommige momenten was het wel erg prettig dat je in een dier kon veranderen. Zeker hier op de straten was het niet normaal meer tegenwoordig. Toen alle ouders waren verdwenen toen was het een groot feest geworden. Lol trappen, dat zou de hele tijd zo blijven, dachten ze. Tot dat ze er achter kwamen dat mensen ook nog eten nodig hadden om te leven en toen ging het mis. Er werd gevochten en er werden zelfs mensen vermoord om het kleinste beetje melk wat nog over was en een brood kruimel. Iana had zich er aardig doorheen geschopt, want ze was het stille type en ze kwam wel aan haar voedsel, stelen, net zoals een wasbeer zou doen. Al werd ze tegenwoordig in haar dierenvorm wel veel weg gejaagd, maar dat was logisch. Wasberen waren niet geliefd bij mensen. Zeker omdat ze prullenbakken om gooide en de mens dat allemaal weer op moest gaan ruimen en door deze dieren verdween er soms véél voedsel. Ze was op dit moment in haar dieren gedaante, een wasbeer dus, ze zat op een muur achter een van de vele huizen hier. Doordat van ver af niet goed te zien was dat ze blauwe ogen hadden dachten veel mensen dat ze een echte wasbeer was, gelukkig maar, kon ze makkelijker haar werk doen. Niet haar echte werk, want ze werkte namelijk als Créche Ouder, maar ze had vandaag dus vrij gekregen. Ze sprong van de muur af en liep naar het huis toe. Ondertussen was er een jongen het huis binnen gekomen, de jongen was gewond en net aangevallen door een paar jongens die zijn geld wilde. Ia had dit zelf echter nog niet door, was ook niet mogelijk, want ze stond nog buiten het huis. Ze kwam bij een raam wat open stond, na ja je kon het niet echt meer een raam noemen. Ze klom het raam binnen en plofte aan de binnenkant op het aanrecht. Een geur drong haar neus binnen. Het was een vieze geur, de geur van bloed. Haar felblauwe ogen schoten naar beneden. Tegen het keukenkastje van de keuken zat een jongen. Rond haar leeftijd gokte ze. Daarna merkte ze de grote bloedvlek op aan zijn zij. Ze bleef er even naar kijken en de jongen leek van de wereld te verdwijnen. Ze sprong van het aanrecht af en liep op haar vier pootjes richting de jongen. Ze ging recht voor hem zitten en bleef naar de jongen kijken. Ze bleef even in haar wasbeer vorm en liep naar de zijkant van de jongen, bij de bloedplek. Met haar pootje pakte ze zijn shirt vast en trok het langzaam omhoog om naar de wond te kijken. Ze trok een iet wat raar gezicht. Het zag er niet goed uit, hij moest naar het ziekenhuis, of nou ja het moest in ieder geval verbonden worden. Ze liet zijn shirt los. Gelukkig waren wasberen best slim en was Ia zelf ook geen dom blondje. Ze sprong het aanrecht weer op en begon de lades open te schuiven, op zoek naar iets van verband. Je wist maar nooit wat je in deze oude huizen nog terug kon vinden. Echter was het tevergeefs, er zat niks in de lades. Ia sprong weer van het aanrecht af en ging weer voor de jongen zitten. Misschien was het toch een beter idee als ze nou in een mens zou veranderen, dan kon ze hem beter helpen waarschijnlijk. Ze veranderde naar haar mensenvorm en ging knielend naast de jongen zitten. Ze begon hem in zijn wang te poken, eerst moest ze hem wakker zien te krijgen. Of misschien was het toch een beter idee als ze een verbanddoos ging zoeken. Maar waar kon ze die nou in hemels naam vinden. Terwijl ze de jongen bleef poken dacht ze na wat ze nou moest doen.


Back to top Go down
View user profile
Darren

avatar

Aantal berichten : 337

Karakter
Leeftijd: 17 Years.
Partner: Love is like god, it doesn't exist.
Groep: Nvt

PostSubject: Re: Introduce a little Anarchy.   Sat Sep 29, 2012 3:59 am

Zijn longen vulde zich met zuurstof. Wat even had mogen duren. Hij kwam weer bij zinnen, de wond in zijn buik was wonderbaarlijk genoeg minder pijnlijk. Voor even dacht hij dat het helemaal over was, maar toen hij kracht op zijn handpalmen zette schoot de pijn als een mes weer terug en liet hij zich weer zakken. ’Verdomme’ Mompelde Darren. Verslagen bleef hij zitten, roerloos bang bij iedere beweging dat de pijn terug zou komen. Plots hoorde hij boven hem op het aanrecht geschuifel van spullen. Hij slaakte een poging om omhoog te kijken maar dat was niet nodig, een kleine wasbeer sprong van hem aanrecht en keek hem nieuwsgierig aan waarnaar het dier naar zijn wond toe liep om hem te bekijken. Darren focuste zich kort op zijn ruik zintuigen en rook dat de wasbeer naast hem een shapeshifter is, net als hem. Dieren roken anders, minder menselijk. Deze wasbeer rook niet naar dier, maar meer naar mens. Zo kon je het verschil goed ruiken. De Shifter trok zijn shirt weer naar beneden, Darren had nog niks gezegd en had alleen maar toegekeken ligt verbaast over de plots situatie. Het dier sprong weer op het aanrecht waarna het lades opende, duidelijk opzoek naar iets. Was het van plan hem te helpen? Darren kreeg niet graag hulp van andere, hij zorgde het liefst voor zichzelf. Maar hij wist dat het voor nu niet anders kon, hij kon niet eens opstaan zonder pijn. Het dier sprong weer van het aanrecht af, waarna het veranderde in een mensenmeisje. Darren zijn ogen werden even groot, zijn helder blauwe ogen gericht op het meisje, die in zijn wang pokte. ’Uhm.. wat doe je?’ Sprak Darren iets wat verbaast. Hij pakte haar hand en bracht hem uit zijn gezicht, ’Wat doe je… hier?’ Niet echt een goede vraag, maar alles was door de war in zijn hoofd. Misschien door te veel bloed verlies. Darren bleef haar aanstaren, ondertussen in gedachten.
Back to top Go down
View user profile
Ia

avatar

Aantal berichten : 228

Karakter
Leeftijd: 16 jaartjes en 11 maanden
Partner: Try and steal it from me...
Groep:

PostSubject: Re: Introduce a little Anarchy.   Sat Sep 29, 2012 8:45 am

De jongen had er in eerste instantie nogal bewusteloos uit gezien. Ia had dus al die tijd gedacht dat hij bewusteloos was, waarom? wist zij veel, meestal was dat zo met mensen met wonden enzo, daarnaast konden mensen tegenwoordig ook met ogen open slapen. Niet iedereen kon dat, maar er waren wel een aantal mensen die dat konden. Hoe ze dat deden was nog altijd een raadsel voor Ia. Het zag er ook nog is eng uit, want het leek net of die persoon dood was, ja lekker prettig om te zien. Dit was dan ook de reden dat ze hem in zijn wang begon te poken, ze schrok zich dan ook de tyfus toen de jongen wakker bleek te zijn en haar vroeg wat ze aan het doen was. Vervolgens werd haar hand vast gepakt en duwde de jongen deze bij zijn wang weg. Vervolgens werd er weer gevraagd wat ze hier deed. "eeeeeee....." kwam er in eerste instantie uit. Niet echt overtuigend. Om nou te gaan zeggen dat ze dacht dat hij bewusteloos was of iets dergelijks klonk heel stom, in haar oren. "Never mind" zei ze ineens met een brede en toch wat beschaamde glimlach. "En wat ik hier doe...." herhaalde ze soort van zijn vraag. "Ik was een beetje aan het rond dwalen" zei ze droogjes. Ze trok vervolgens haar hand lichtjes uit zijn greep los. "En toen ik je hier zo zag zitten, nou ik kan je hier niet zo laten blijven zitten" zei ze volhardend. Haar blik ging nog een keer naar zijn zij. "Waarschijnlijk heb je al te veel bloed verloren, kom ik help je" zei ze met een glimlach. Zonder pardon ging ze naast hem zitten, wel aan de kant waar hij niet gestoken was, pakte ze zijn arm, sloeg deze over haar schouder en pakte zijn pols vast met haar hand, haar andere arm kon ze op dit moment niet gebruiken, want aan de andere kant zat precies die wond. Vervolgens probeerde ze met alle macht hem omhoog te krijgen. Meestal was het een man die een gewonde hielp, deze keer dus andersom. De jongen was niet zwaar, maar Ia was gewoon niet sterk, een wasbeer is ook niet bepaald de sterkste. "Het moet maar zo, sorry, maar als wasbeer kan ik niks doen" zei ze wat droogjes. De jongen moest mee werken of hij wilde dood gaan, ze kreeg in ieder geval nooit een ambulance hierheen. Tegen de tijd dat die mensen hier zouden zijn had hij waarschijnlijk al te veel bloed verloren, ze moesten eerst voor iets zorgen zoals een drukverband.


Back to top Go down
View user profile
Darren

avatar

Aantal berichten : 337

Karakter
Leeftijd: 17 Years.
Partner: Love is like god, it doesn't exist.
Groep: Nvt

PostSubject: Re: Introduce a little Anarchy.   Mon Oct 01, 2012 4:21 am

Realiserend dat hij haar nog steeds stond aan te gapen, doken zijn ogen weg. Opzoek naar een ander beeld om zich aan vast te houden. Maar zijn ogen richtte zich alweer gauw op de hare toen ze sprak, en vertelde dat ze hier aan het ronddwalen was. Wie niet? Mensen in Perdido hadden anders weinig te doen, dan stelen doden en wie weet wat nog meer. Vervolgens vertelde ze hem dat ze hem zo zag liggen, en hem daarbij niet kon laten liggen voor wat het was. Hij was haar dankbaar, maar tegelijkertijd vond hij het verschrikkelijk dat hij zo hulpeloos was. Dat gevoel haatte hij verschrikkelijk, hij kon goed voor zichzelf zorgen. Zijn ogen dwaalde weg, terwijl ze nog een keer sprak en ze hem vertelde hem te helpen. Darren opende zijn mond om er tegenin te gaan maar ze was hem voor en pakte hem bij zijn arm om hem overeind te helpen. Darren zette kracht op zijn benen, beet op zijn kiezen en zette door. Hij hielt zijn adem in en wachtte totdat hij twee benen stond. Zijn handen leunend op het aanrecht. ’Mag ik weten hoe mijn redder heet?’ Hij stond iets wat naar voren gebogen, maar kon er nog net een glimlach naar af. Zijn haar hing voor zijn ogen, zijn helder blauwe kijkers er onder uit kijkend. Darren bleef staan, en wachtte voor nu de situatie af. Hij had geen flauw benul wat te doen, misschien de vreemdeling? Hij voelde zich hopeloos hulpeloos. En dat gevoel haatte hij met alle liefde van dien.
Back to top Go down
View user profile
Sponsored content




PostSubject: Re: Introduce a little Anarchy.   

Back to top Go down
 
Introduce a little Anarchy.
Back to top 
Page 1 of 1

Permissions in this forum:You cannot reply to topics in this forum
Survivors :: De FAKZ :: Perdido Beach :: Streets-
Jump to: